خزانه دل

این ابناء الحسین؟؟

بسم رب حي
اين الحسن و اين الحسين؟ اين ابناء الحسين...
و امروز همچون هر روز عاشوراست ....مي بيني؟؟....پس کجاست آن منتقم؟؟
اين الطالب بذوحول الانبياء و ابناء الانبياء؟ اين الطالب بدم المقتول بکربلا؟ اين المنصور علي من اعتدي عليه و افتري؟...
بايّ ذنبٍ قتلت؟؟به کدامين گناه کشته شدند؟؟
پس کجاييد اي دم زنندگان از" يا ليتنا کناّ معکم" ؟
پس کجاييد اي منتظران ظهور؟

وتنها ما با جول و پلاس کهنه اي که تا بالاي سرمان دورخودمان پيچيده بوديم فقط ميگفتيم : البته که بايد آنها را کمک کرد!!! و تا اين را ميگفتيم از فرط سنگيني آن بارهاي کهنه خوابمان مي رفت و هنگامي هم که بيدار مي شديم هيچ در خاطر نداشتيم و تا اندکي فکر ميکرديم باز هم....خواب خواب خواب...
لا تقرب الصلوة و انتم سکاري...و چه مستي اي بيشتر از مستي خواب در هنگام زنگ بيداري؟...و نماز ما اينک چيست جز دادرسي دردمند؟
تا کي بايد نداي "موتوا قبل ان تموتوا" را شنيد و بي تفاوت بود؟؟و فقط مرگ است که اين مستي را از سر خماران اين باده ميزدايد...پس موتوا...موتوا...موتوا...بميريد تا چشمانتان باز شود...تا ببينيد مصداق ينقضون عهد الله من بعد ميثاقه را...
آخر تا به کي؟؟بايد برخاست...چشمها را گشود...پنجره ي ديده را کمي آن طرف تر باز کرد...تکاني خورد....بارهاي خستگي را کنار زد و کهنگي ها را دور ريخت...بار تازه برگرفت...سبک...به سبکي پرواز...به سبکي عروج...که بتوان با آنها دويد حتي تا تپه هاي جولان... حتي تا خانه ي پاک و مطهر...حتي تا حزب الله...

+نوشته شده در شنبه سی و یکم تیر 1385ساعت1:21توسط مصباح آل طاها(یوسف زهرا) |

امروز بیت وحی را غلمان چراغان می کند...

امروز بیت وحی را غلمان چراغان می کند

غلمان چراغان می کند رضوان گل افشان می کند

رضوان گل افشان می کند هورا غزل خوانی کند

هورا غزل خوانی کند جبریل دربانی کند

جنت زند جام جنون دوزخ گلستانی کند

زیبد که هر پیغمبری فرزند قربانی کند

گفتا که با حسن خدا فرزند احمد می رسد

ام الائمه فاطمه دخت محمد می رسد

زهرا که بر مداحی اش شد خلقت لوح و قلم

زهرا که در پیشش نبی تعظیم شد سر تا قدم

تهنیه دارد بر ملک از او خدای ذوالنعم

مهری است بر بام ابد،ماهی است از برج قدم

خالق به وصفش مدح خوان خلقت به مدحش در سخن

حیدر به وصلش شادمان ، احمد به دستش بوسه زن

قرآن ببالد کو بود تدثیر و قدر و کوثرم

احمد ببالد کو بود هم مادر و هم دخترم

و امشب است که ثمره اربعین خلوت محمد (ص) با یگانه هستی بخش در عالم متجلی می شود...

در این چهل شب مصطفی(ص) لحظه ای از یاد خالق بی همتایش فرقت نداشت...

در این اربعین، محمد(ص) ، در عالمی دیگر به سر می برد...عالمی بالا...ملکوت...جبروت...وکان قاب قوسین او ادنی در عالم لاهوت...

بر لبش دائماً ذکر یاد حق و گوهرهای گرانبهای دیده اش غلتان بر گونه و پهنای صورتش...

و تنها علی(ع) است که شاهد این ایام و لیالی خلوت اوست با ذات بی همتای حق...

و اینک خدای محمد(ص)، به پاسداشت شکیبایی او بر طاعتش انسیة الحورا را به محمد(ص) می دهد...

او ممدوحه ختم رسل است....او محبوبه خداوند یکتاست...از پا تا به تجلی توحید است و از سر تا به پا حقیقت قرآن ...

از مدح ما از وصف ما از ظن ما بالاست این

مریم نگو !! مادر بگو بر یازده عیسی است این

+نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم تیر 1385ساعت1:31توسط مصباح آل طاها(یوسف زهرا) |