تبليغاتX
خزانه دل

خزانه دل

من ملک بودم و فردوس برین جایم بود آدم آورد در این دیر خراب آبادم
جان همه خاک پای تو ...

تا که شناختم تو را ای همه گفت و گوی مــن

                                                                 روز و شبـم دعای تــو، نیمــه شبم ز تو سخــن

تا همه مهوشان به دل، راه زننــــد ناگهــــان

                                                                 راه دلــــم تو پیش از ایــن برده بُدی ، قرار مـن

دل همه آشنـــــای تو، مشرق جــان برای تـو

                                                                جان همـــه خـاک پای تـــو، ای رخ تـو مــَه زَمَن

ساقی و مــِی جمال تو، مستــی من خیـال تـو

                                                                 دل بـــه رهِ وصــــال تــو ره نــکنـــد پـیِ وطــــن

صبـــر زکف فتـــاده ام، دل زقـــــرار داده ام

                                                                 در ره تــو نهــاده ام جـــان که بُوَد در ایـن بـدن!

جان به رهش نثار کن، جمعه در انتظار کـن

                                                                عهــــدِ چهـــل صبــاح را " العجلــی" به پا بزن!

راحت دل رضای تو، جان همه از برای تــو

                                                                طرّه ی مشـــک سای تو بــِه ز صــد آهوی ختن!

چشــــمِ عنایتـــی نما ســـوی دل رمیـده ام!

                                                                شاید از این " نهان" گری شمع شود بر انجمن!

 

+نوشته شده در شنبه نهم اردیبهشت 1385ساعت20:36توسط مصباح آل طاها(یوسف زهرا) |