
خدای غفور و رحیم من سلام!
خیلی سخته امتحانایی که از آدم میگیری!
آخه نمیگی این بنده ناچیزت چه جوری می خواد تک و تنها از عهده این امتحانای سخت بر بیاد؟
میدونم تو مهربونی، اونقدر که هیچ وقت به بندت پاسخ رد نمیدی!
آخه خدا جون من تنهایی با این امتحان بزرگ چه جوری کنار بیام؟؟
می دونی خودت که اون چنان امتحانی داری ازم میگیری که دیگه....
لا اله الا الله.....
یه وقتا اصلا فکر میکنم کاشکی نبودم و این امتحانا رو پس نمی دادم.
آخه چرا من باید اینقدر سخت امتحان بشم آخه چرا من؟؟؟؟
از من قوی تر نبوده که من رو انتخاب کردی؟!
آی خدااااااااااااااااااااااااااااااااا
چرا خودت نمی گی بهم کدوم راه درسته؟
می دونم هزار بار با استخاره ازت پرسیدم هیچ بارشم نگفتی بَدِه!!
هر بار که از خودت و از وجود مبارک و متاعلیت کمک خواستم دست رد و نا امیدی بهم نزدی
هر بار گفتی خیلی خوبه!! اقدام کن....
خیلی خوبه!! با توکل برو جلو...
منم به گفته خودت رفتم....
اما چه رفتنی؟؟
چه رفتنی که حالا ....
اما حالا .....حالا که مهم ترین بخشه منو تنهای تنها گذاشتی...
اما........حالا اونقدر تنهام گذاشتی که حتی در و دیوار هم دارن روشون رو ازم بر می گردونن که مبادا از اونا کمک بخوام....
خدای بزرگ ! من دیگه من نمی تونم کاری بکنم
فقط خودتی که میتونی کمکم کنی
از من دیگه هیچ کاری بر نمیاد
من از درگاهت نا امید نیستم
هیچ وقت....
خیلی سخته خیلی سخت..............
از همگی التماس دعا به معنای واقعی دارم که این کمترین رو خیلی دعا کنین که بد جوری محتاج دعاهای شما پاکان درگاه حق هستم....
یا علی مدد
"از خود بی خبران را در این بازار به هیچ نمی خرند!!"
آنان که قصد هجرت از خویش کرده اند با مرگ آغاز می شوند و آنان که زجر و الم فراق محبوب را با دل و جان درک کرده اند همه آن قصد این هجرت را دارند و محبوب آنست که همیشه در کنار توست! بنگر که لذت هر لحظه تو در چیست و به چه دل خوش کرده ای؟ به لبخند زیبا رویی یا طعام لذیذی و یا موقعیت و احترامی و....
محبوب آن است که آرامش تو در بودن کنار اوست و محبوب آن است که با تو محشور می شود . بنگر که همدم حشر و نشر تو کیست و شفیع محشر تو چگونه است و محب آن است که در انتظار محبوب از درون می جوشد و می سوزد. هیچ شادی را بدون او نمی خواهد و اصلا جز محبوب شادی ندارد زنهار که کاروانی از محبین به سوی محبوب عالمیان در حرکت است تا عطر حضور را در فضای حرم استشمام کند و حضور آن است که همیشه خود را در حال"یرون مقامی" ببینی که اگر اینگونه شد همه جا منزلگه عشق می شود که یارم همه جا هست و مرا می بیند و آنکه در حرم منزل و ماوای تو را می جوید کوردلی است که حتی در حرم نیز عطر حضور را نخواهد یافت.
همه جا منزل عشق است که یارم همه جاست
کور دل آنکه نیابد به جهان جای تو را
به کجا روی نماید که تواش قبله نه ای
آنکه جوید به حرم منزل و ماوای تو را
ساربانا محمل بدار که هنوز "اللهم طهر قلبی" من جواب نیامده. عمل بدار که هنوز مهیای "اللهم استغفرک استفنا و حیاء" نشده ام و هنوز نشان محبوب را در کوچه پس کوچه های روزمرگی نیافته ام. نکند مرا به میهمانی راه ندهند! نکند زیارت را نفهمم و مست و مدهوش و بی خبر از خود برگردم.نکند شیرینی گناه نگذارد عقده های دلم گشوده شود. گویا از خود بی خبران را در این بازار به هیچ نمی خرند!
به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادند
که برون در چه کردی که درون خانه آیی؟
من اومدم بنده من !! تو كي ميايي؟؟
سلام بنده من(سلام قولا من رب الرحيم)
باز هم من اومدم كه يه سري بهت بزنم(ثم يتوب الله علي من يشاء)
با اينكه باز هم به حرفهاي پروردگارت گوش ندادي(و قد عصيت قبل) با اين همه در باغ اعمالت در اين بهار گلي براي چيدن نمي بينم(اولئك الذين حبطت اعمالهم) با اينكه از ميان انبوه اعمالت كمتر كاري رو براي هديه به خداوندت مي بينم(يرائون الناس و لا يذكرون الله الّا قليلاً)
با اينكه از ميان هفت درياي نعمتي كه به تو ارزاني داشتم، كمتر نعمت مشكوري رو مي بينم(و لا تجد اكثرهم شاكرين)
با اينكه در ترازوي اعمالت سنگيني كمتري از خوبيات مي بينم(و من خفّت موازينه) اما...باز هم من اومدم تا يه سري به تو بزنم(فاولئك اتوب عليهم) چرا كه هر چقدر كه تو گناه كار باشي(الذين كفروا و عصوا الرسول) هر چند هم كه زيبايي نعمات منو نا سپاس باشي (انّ الانسان كفور) هر چند هم كه به خطا به جاي من از ديگري روزي طلب كرده اي(الذين تدعون من دون الله لا يملكون لهم رزقاً) هر چند هم كه تا به حال منو با خيلي هاي ديگه شريك دونستي(اشركتمون من قبل) بدون من همون خدايي هستم(انّني انا الله) كه اگه يه قدم به سمت من برداري(يطئون موطئاً) ده قدم به سمت تو بر خواهم داشت(من جاء بالحسنة فله عشر امثالها)و اگه فقط به زبون بگي كه دوستت دارم( يقولون بالسنتهم ما ليس في قلوبهم) من بيشتر از هر كس ديگه اي(اشدّ حبّاً) دوستت خواهم داشت( يحببكم الله)
بنده من (يا عباد) حالا كه چشم پر اشكت رو(تري اعينهم تفيض من الدمع) به در گاه من دوختي(ترجون من الله) و اكنون اگه توبه كردي(ان تبتم) و پشيماني(و قد ناب) اگه به اندازه دنيايي گناه و عصيان كردي(و من يعص الله و رسوله) هرگز از درگاه غفور و رحمت من نا اميد نشو(لا تقنطوا من رحمة الله) اي بنده من كه به خود ظلم كردي(يا عباد الذين اسرفوا علي انفسهم) هرگز از درگاه من نااميد نشو! اگه من گناه تو رو نبخشم كدام مولا و پروردگار رو ميشناسي كه گناهتو ببخشه(و من يغفر الذنوب الّا الله) خداي مهربون تو(انّه رحيم ودود)همه گناهات رو خواهد بخشيد(انّ الله يغفر الذنوب جميعاً) فقط بايد مواظب باشي(ارتقبوا) و بعد از اين هرگز لوح تازه پاك شده هاي ضميرت دوباره به گناه آلوده نشه(و لم يصرّوا علي ما فعلوا) داري به خدايي كه دوستت ميداره اين قول رو ميدي(عاهدوا الله) پس به قولت وفا كن(اوفوا بعهدي) كه من هميشه پشتيبان و مراقب توام(يد الله فوق ايديهم)
انّ ربّي علي كلّ شيءٍ حفيظ

